İstanbul Bir Bisiklet Şehri Neden Olamıyor?

İstediğiniz sonucu alabilmek için kullanıcı dostu olma günümüzde öncelik olmaya başladı. Kullanım kolaylığı bir yana, amacına yönelik kullanımı sunabilmesi de aynı derecede önemlidir. Söz konusu bisikletse Amsterdam, Viyana, Strasbourg, Londra, Paris, Brüksel, Danimarka, Toronto vs. gibi Dünya'da birçok başarılı uygulamaya sahip kent var. Eğer gerçek niyetiniz bisikleti yaygınlaştırmaksa bu örneklerden feyz almak ve hatta proje aşamasında danışmanlık hizmeti almak da mümkün.

O yüzden olay "neyi, ne kadar istiyoruz" kısmında düğümleniyor.

Şans eseri adı "Bike Share Toronto" olan Kanada'nın Toronto kentindeki bisiklet kiralama sistemi ile ilgili bir video izledikten sonra merak edip Strasbourg'da yaşarken fazla haşır neşir olamadığım bisiklet kiralama sistemi "Vélhop" ile ilgili bir araştırma yaptıktan sonra "İsbike" nasıl diye baktım. Sonrası ise bol düşünselli bir yazı oldu...

İstanbul'da bisikletin neden ulaşım aracı olarak bir türlü trend olamadığı ile ilgili birçok fikre eminim sahipsinizdir. Kentin fiziki imkansızlıklarından tutun da, insanların bisiklet dostu olmamasından, bisiklet kültürünün olmadığından -daha önemlisi olamayacağından- bahsederek birçok kapıyı daha denemeden kapatacak olsanız da bu yazıyı yazmaya karar verdim.

Hayalinizde Kurduğunuz Arabayı Almak Yerine...

Bir sabah uyanıp "tüketmek için yaşamaktan" vazgeçmeliyiz. İhtiyaç ile aşırı tüketim arasındaki farkı kendi harcamalarımızda ayırabilmeliyiz. İhtiyaç için aldıklarımız öyle şeyler olmalı ki aldıktan sonra bütçemize ek yük getirmekten ziyade hafifletmeli. Sadece bütçemize mi? Hayır. Yaşam standardımızı da düşürmeden bunu yapmalı. Bu zor bir ikilem doğrusu. Bireysel fayda ile toplumsal faydanın arasındaki zorluk derecesi kadar hassas bir denge.

Öyleyse ne yapabiliriz? Alternatif seçenekleri karşılaştırabiliriz.

Mesela burada da daha önce yazdım, maaşından ilk biriktirdiği para ile otomobil alma eğilimi yüksek olan bir toplumda yaşıyoruz. Bunun sayısız sosyolojik nedeni elbette var ancak sürüden kopmak için bu zinciri kırmamız bazen gerekebilir.

Finansal Bağımsızlığa Ulaşmaya Nasıl Karar Verdim

Emekli olmanın insanın hayatına getireceği o keskin değişiklik yerine yıllar içinde ne kadar miktarlık bir birikim sayesinde bu keskin değişimden kendimi ayrıştırarak istediklerimi yapabileceğim bir hayata ulaşabilirim, diye düşünürken buldum kendimi. Yaşam maliyetlerimi karşılayacak miktar, düzenli pasif gelir ile finanse edilebilir mi gibi birçok soruya cevap aradığım hesaplamalar sonucu "finansal özgürlüğe" veya "finansal bağımsızlığa" yaklaşımım daha da belirginleşti.

Tabiki ben de birtakım simülasyonlar -geleceğe dönük projeksiyonlar- yaptım. Ama kendime şu soruyu da ara sıra sormadan edemedim: "Ya hesaplamalarımda hata varsa?" İşte o an, aslında bir dönüm noktasıydı.

Onca saat süren araştırma, okuma, analiz etme, hesaplama ve kontrolden sonrası, kuşku ile olan, o son mücadeleyi aşıp aşamamaktı.

Akla ilk gelen soru "Ya borsa batarsa?", "Ya şöyle olursa...", "Ya böyle olursa..." vs.

Belki de temkinli olmak denebilir bu yaklaşımlara ama esas olan bu ihtimalleri göze alarak bu maceraya başlamaya karar vermektir.

• Düştüğü gibi çıktığını, çıktığı gibi düştüğünü de kabullenmek lazım.
• Sabır ve disiplin bu macerada sizin de en çok öğreneceğiniz iki yetenek olacak. 

İlk önce kendime kaç yılda finansal bağımsızlık hedefime ulaşabilirim, diye sordum. Bir yıl? Ya da iki yıl? Neden şimdi değil?

Karar verme süreci birkaç ay sürüyor açıkçası. Tasarruflarımı uzun vadede hangi yatırım aracına yatırırsam enflasyondan korunarak maksimum reel getiri elde ederim, diye epey inceleme yapmanız gerekiyor. Hatta yatırım seçeneklerinin çok olmasından ötürü kaybolabilirsiniz bile.

Yaklaşık bir buçuk yılı geçti ben bu maceraya atılalı...

Kriz Öncesi ve Sonrası Volvo'ya Yatırım Yapanın Getirisi

"Tatil Jimnastiği: 3 Hisse, 1 Ekonomik Kriz, 1 Trump", "Volvo, Renault ve ford Otosan hisseleri ne durumda..." ve "Sömestr Jimnastiği: Sadece 3 Hisse" yazılarını okuyanlarınız bu yazının serini dördüncü yazısı olduğunu anlayacaktır; henüz okumamış olanlarınız ise önce linklediğim yazıları okumalarını tavsiye ederim. En son bu seri ile ilgili yazı yazdığımdan beri aradan altı ay geçti. Bu yazıda adından anlayacağınız üzere tek hisseyi inceleyeceğiz.

Tek Kelime: "Amsterdam..."

Amsterdam... #Iamsterdam

834.713 nüfusa sahip, nüfusunun %80.8'i kadar seçmeni olan, yaklaşık 881.000 adet bisikletin olduğu, günde bisiklete binenlerin oranı %58 olan, 44 müzesi, 40 parkı, 16-17-18. yüzyıllardan kalma 8.863 binası olan, 15 sineması, 55 tiyatro ve konser salonu ile çoklu-kültürlü yapısıyla şimdiye kadar Dünya'da gördüğüm en özgür şehir...

Geçtiğimiz sene Ekim ayında 7 yıldır Amsterdam Belediye başkanlığı görevini sürdüren Eberhard van der Laan (İşçi Partisi), akciğer kanserine yenik düşerek 62 yaşında hayata gözlerini yummuştu. Hollanda'da yerel seçimler bizdekinden biraz farklı olduğu için biraz bahsetmek istiyorum. Mesela seçmenler belediye başkanı seçmiyor, belediye meclis üyelerini çıkaracak siyasi partilere oy veriyor. Belediye meclisi oluştuktan sonra belediye başkanını meclis seçiyor. Bizde ise bildiğiniz gibi yerel seçimlerde "büyükşehir belediye başkanı, belediye başkanı, belediye meclis üyeliği ve muhtarlık" olmak üzere çoğunluğun (salt şart değil) oyu ile seçiliyor.

Starbucks Çöp Hisse Olma Yolunda Mı?

Starbucks Corporation (borsa kodu: SBUX) borsada değer kaybetmeyi sürdürüyor. Geçtiğimiz seneden bugüne neredeyse %15.12 değer kaybetti, üstelik S&P 500 %30 değerlenmişken...

Öne sürülen nedenlere baktığımızda ilk olarak 4 Haziran 2018'de üç hafta içerisinde CEO görevini bırakacağını açıklayan -akabinde ABD başkanlığı için aday olması beklenen- Howard Schultz'un -Google, Amazon, Ford, Goldman Sachs, Microsoft vb. birçok büyük şirket de- 2017 yılında Trump'ın göçmenlere bakışına karşı politika hamlesi olarak belli sayıda göçmeni sadece göçmen olması ön koşulu ile işe alacaklarını açıklamıştı. Starbucks özelinde bu sayı 75 ülkedeki mağazalarında 5 yıl içerisinde 10.000 göçmeni istihdam edeceği yönündeydi. Buna literatürde "forced hiring" deniyor ve pozitif ayrımcılık olarak kabul ediliyor.